«Dajla. Apuntes desde o Sáhara»

060

Grazas a unha viaxe á cidade de Dajla, co gallo da celebración da décima edición do FiSahara (Festival de Cine Internacional), o xornalista Héctor Juanatey Ferreiro, recolle nun pequeno libro, unha crónica de apuntamentos, coma un diario sen días explicitados na cabeceira, onde se reflicten as impresións dun mozo que foi ao Sáhara Occidental, a vivir seis días nunha haima, para ver películas, pero que non puido evitar, por mor da súa curiosidade, reparar nas crúas realidades que os rodearon durante a súa estadía, excursións, transportes e encontros.

De modo directo e honesto, detallista pero evitando os ornamentos literarios, traslada Juanatey unha visión moi persoal do seu periplo a este non-lugar. O xénero escollido permítenos ver a través dos seus ollos, e persoalmente, quizais por que un servidor e o autor somos case da mesma promoción e da mesma Universidade (aínda que non nos coñecemos), comparto co narrador multitude de recursos narrativos, propios —considero— dunha (nosa) xeración, que non atende a pautas nin guías de (dis)curso, e que ten que saltar de bolsa en bolsa, colaborar e e-laborar so promesa de visibilidade e éxito, cando de momento, no supermercado, para mercar un quilogramo de patacas, teñen a mala costume de pedir, non contratos fantasma, mais moedas coa cara do Rei.

Déixovos un fragmento da historia. O libro podedes adquirilo en MeuBook.

«De noite, polo menos durante o Festival, o silencio e a escuridade da wilaya só era esgazado polo motor e os faros dos vehículos de seguridade. Eles daban voltas pola zona das haimas para asegurar a tranquilidade do soño. Non deixaban que ninguén volvese só á súa haima. Se vían uns pasos dun camiñante solitario, recollíano e levábano ao seu destino.
Unha tarde, pouco antes dun desfile tradicional saharauí, falei con Willy Toledo sobre o que lle aconteceu aos cooperantes. El comentoume que hai saharauís que pensan que Marrocos pode estar detrás do acaecido.
— Pensa, o que pasa se nos campamentos hai inseguridade?
— O que pasa?
— A xente terá máis medo de vir, mesmo as organizacións de axuda humanitaria. Se se incrementa a inseguridade, a xente pensará dúas veces se quere vir ao FiSahara. E iso a quen interesa? A Marrocos.
   Ás veces un descóbrese inxenuo ata que esperta.»

Héctor Juanatey Ferreiro mantén o blogue www.encontraportada.com.

Falemos de tecnoloxía, en galego

031

Demasiadas veces teño escoitado o de que "al niño le dan matemáticas en gallego", en boca de pais e nais preocupados por que os seus fillos, cando cheguen á universidade (se é que o fan) sufran dun déficit de coñecemento perante aos seus compañeiros, ou que non saiban defenderse en universidades españolas debido á barreira lingüística.

Porén, poucas nais se queixan de que, despois do famosos decreto do trilingüismo Feijóo, aos nenos de primaria, profesores de maxisterio na maioría dos casos, lles impartan materias en inglés, sen ter unha completa capacitación para facelo, atendendo entón a clases de ciencias naturais denominadas Science —o que na maioría dos casos trae de cabeza a nais e pais que non poden axudar a estudar ao seus fillos e precisan de clases particulares—. Aprender como funciona o sistema dixestivo en inglés, de boas a primeiras, é un pequeno escollo salvable, pois é un investimento no futuro do rapaz ou da rapaza, mais falar en galego da resolución do problema 'x', é unha abominación.

Por sorte, a idea abstracta, ás veces xeralizada, da in-competencia do galego como lingua vehicular no discurso tecnolóxico vai, pouco a pouco, sendo superada. En grande medida, grazas aos numerosos medios dixitais que falan sobre telecomunicación, bits, videoxogos e electrónica, e fano en galego.

Probablemente o medio máis coñecido e visitado é Código Cero, que leva máis dunha década informando verbo de noticias tecnolóxicas, que conta cun amplo número de seguidores no seu newsletter (máis de 3.000), e que ademais ten unha edición en papel. O seu traballo foi recoñecido en diferentes ocasións e foron un dos medios que asistiron ao I Encontros 2.0, organizado por Culturadeseu.

Recoñecementos outorgados a Código Cero.

Logo da web Memoria Pixelada. Por http://gonzalosardón.com/

Os amantes de videoxogos e plataformas dos mesmos poden pasarse por Memoria Pixelada, administrada por @DonSkaltum, @NetOverflow, @AmilGZ e @MouchoBranco que afirma na súa introdución persoal:

«Houbo dous comezos entre os videoxogos e mais eu. O primeiro remóntase a mediados-finais dos 80 e a un Amstrad, un monitor monocromo, e unhas cintas que tardaban o tempo xusto en cargar os xogos para facer a modiño un bocadillo de nocilla. Eran os tempos das quests deseperadas por moedas de 5 pesos co fin de rebentar algún arcade. Logo chegou a NES e a primeira era das consolas, que deixaría momentos gloriosos nos 8 e 16 bits. O segundo comezo foi coa era das tres dimensións e a chegada ás casas dos 32 bits. Foi entón cando comprendín que ao madurar non esquecería os videoxogos, senón que terían o bonito detalle de madurar comigo. E até hoxe seguimos madurando xuntos, (van gañando eles).»

Para información sobre o sistema Android temos Mallando no Android, iniciativa en galego que xurdiu tras a experiencia de Mallando na e-ira; para os usuarios ou amantes dos produtos de Apple, A Maceira é o seu sitio web, xestionada pola axencia Ganapán Comunicación, que quere dar voz na rede ás pequenas empresas e comercios da contorna:

«Ganapán está formada por un equipo multidisciplinar composto  por Agostiño Reigosa, Antía Paz e David Lamas. Aválanos a experiencia adquirida traballando en axencias de marketing dixital como Elogia ou Tuapli, clientes galegos coma R, Pizza Móvil ou a D. O. Rías Baixas e os espazos Mallando no Android, Galiloxía ou Vencello.»

Vencello.com defínese como a:

«Vencello é a primeira rede de blogues temáticos en lingua galega, nada a partir da unión dunha serie de blogues xa creados e doutros novos creados ex profeso, que tentan cubrir un abano amplo de temáticas co punto en común de estar escritos en lingua galega. 

Mais Vencello pretende ser ademais un ente impulsor de blogues de novas temáticas, que poña en relación a persoas con intereses comúns que buscan escribir sobre un tema e non poderían ou queren levar un blogue en solitario. Con esta vontade temos en marcha un proxecto de viveiro de blogues, A Incubadora.»

Na súa web podedes consultar todos os cadernos de bitácora electrónicos que formar parte do seu viveiro, aínda que non todos están en activo. Amais de medios especializados como Tecnoloxía.org, Praza Pública e Galicia Confidencial tamén publican información tecnolóxica, e medios dixitais como GCiencia que publica regularmente noticias relacionadas co ámbito científico.

De seguro que deixei moitas cousas no tinteiro, así que se sabedes ou consultades medios dixitais en galego, sodes libres de comentar e informarme deles.